· 

David Ahman: 16-jarige blonde held van Argentijnse meisjes

Beachvolleyballers David Ahman (links) en Jonatan Hellvig
Beachvolleyballers David Ahman (links) en Jonatan Hellvig

Gillende Argentijnse meisjes staan de blonde God op te wachten. Ze willen een handtekening van hem in hun met de Zweedse vlag bekafte boekjes. En veel meer nog: een selfie, zodat ze aan hun zusjes kunnen laten zien dat ze met de knapste jongen van de Jeugd Olympische Spelen op de foto staan. Beachvolleyballer David Ahman brengt de hoofden van 13-jarige meisjes op hol.

De blonde krullenbol straalt van nature al. Een gebruinde torso, een gebeeldhouwde kop, een aanstekelijke vrolijkheid en gevoel voor entertainment op het veld. Ahman, is het voorbeeld van een sportidool. Zo iemand die door iedereen wordt aanbeden. Jongens bij hem op school willen hem zijn, meisjes bij hem op school willen met hem zijn. Vaders van vriendjes van David willen met hem sporten, moeders van vriendjes van David willen met hun handen door zijn krullen woelen.

 

En dan wint ie ook nog eens goud op de Jeugd Olympische Spelen. Zijn aura krijgt nog meer glans. Bij zijn glorieuze aftocht van het beachvolleybalveld lijkt hij wel te zweven. Zand kleeft niet aan zijn voeten, hij deint op en neer en beziet het groeiend enthousiasme bij zijn aanbidders.

 

En toch. Bij het wachten op de medailleceremonie, als David weer met zijn blote voeten op de grond staat, is er een soort schuchtere versie van de held te zien. Onwennig en verlegen wil hij niet de hele tijd naar de jonge, gillende Argentijnse meisjes kijken, maar ze staan bijna recht voor hem, hij kan soms niet anders. Bij elke aanzet tot mogelijk oogcontact, verandert gegil in uitzinnig aan Take That- en Doe Maar-achtig denkend gekrijs.

 

En dan weet de 16-jarige David niet waar hij moet kijken. Naar zijn beachvolleybalmaatje Jonatan Hellvig dan maar. Die kijkt terug, haalt zijn schouders op, trekt zijn wenkbrauwen omhoog en geeft David een blik terug dat hij het zelf moet opknappen. De rolverdeling is duidelijk. David is de zanger van de tweemansrockband die de Zweedse beachvolleyballers vormen. Hij krijgt de meisjes. Jonatan is de stille bassist, ruggengraat van het team, die straks in de bus terug in stilte geniet van zijn gouden medaille. Beiden moeten leven met de heldenstatus van de één, die nog maar net is begonnen.