· 

Va'aren met een Va'a

Franck Ravez kijkt eens achterom in zijn Polynesische kano. Hij merkt dat er achter hem niet zo heel veel gebeurt. Dat krijgt je als je een demonstratierondje vaart om het Starteiland op het Sneekermeer. Tijdens de Sneekweek. Dan zijn de 'collega's' in je kano afgeleid en doen ze in ieder geval geen dingen met een peddel.

 

De kano heet een Va'a en wordt in Frans-Polynesië gebruikt voor wedstrijden over 50 tot 60 kilometer. In vroeger tijden migreerden dorpelingen van het ene naar het andere eiland in zo'n kano. Frans-Polynesië bestaat namelijk uit 118 eilanden. Het ligt in de zuidelijke Stille Oceaan op ruim 4000 kilometer ten noordoosten van Nieuw-Zeeland. De Va'a had een functie als vervoersmiddel. Ook om te jagen of om je over een kleinere afstand te verplaatsen. De een deed dat sneller dan de ander en dus ontstonden er speelsgewijs wedstrijdjes. Dorp tegen dorp.

 

Polynesisch kanovaren is uitgegroeid tot een echte sport. Kracht, snelheid, uithoudingsvermogen en tactiek bepalen hoe goed het team van zes man in de Va'a is. Zie het als een kruising tussen roeien en kanovaren. Met de bovenste arm gestrekt op de peddel en de onderste arm licht gebogen onderaan, vlak boven het blad, moet met krachtige slag het juiste tempo worden gevaren. Om de paar slagen wordt de peddel van kant gewisseld.

 

En dat gaat bij het geimproviseerde demonstratieteam natuurlijk mis. De zeilboten op het Sneekermeer zijn interessanter, de bootjes met mooie meisjes en jongens schreeuwen om aandacht en de onder invloed van alcohol geschreeuwde opmerkingen vanaf de kant moeten natuurlijk gevat van repliek worden gediend. Dat alles leidt dus tot een wanboel in de Va'a. De een vergeet te wisselen van kant, de ander ramt met de peddel bijna een stuk van de kano af.

 

Franck Ravez merkt het en kijkt soms glimlachend achterom. Voor zijn maat achterin de boot, degene die de kano min of meer bestuurd, is het een aanwijzing om de zweep er op te leggen. 'MAXIMUM POWER', schreeuwt hij. En nadat iedereen van schrik bijna zijn peddel in het water liet vallen, gebeurt het: als een zonnetje varen we toch zeker 20 meter heel wat bootjes voorbij. Dit is Polynesisch kanovaren. Als een mes snijdt de Va'a door het water, even voelen we wat Franck en zijn team elke wedstrijd hopen te voelen. Het verschil: bij ons (ongetrainde stervelingen) stopt het na 20 meter, bij hen (gespierde atleten) moet het 60 kilometer doorgaan.

Een deel van het Frans-Polynesische kanoteam, met rechts Franck Ravez.
Een deel van het Frans-Polynesische kanoteam, met rechts Franck Ravez.